Chrześcijanie na całym świecie obchodzą Niedzielę Wielkanocną. Jest to najstarsze i najważniejsze święto, służące upamiętnieniu misterium paschalnego Jezusa Chrystusa: jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie.
Data święta jest punktem kulminacyjnym całego okresu przygotowań, znanego jako Wielki Post. To czas refleksji i rozmyślań, okazja do duchowego przygotowania się do najważniejszych dni w roku.
Aby ustalić datę Wielkanocy, Kościół katolicki wykorzystuje zasady wypracowane jeszcze w IV w. - na Soborze Nicejskim w 325 r. Zgodnie z nimi, Wielkanoc obchodzona jest w pierwszą niedzielę po pierwszej pełni księżyca następującej po równonocy wiosennej. Wtedy dzień i noc mają równą długość. Zjawisko astronomiczne występuje między 19 a 21 marca. W związku z tym data Wielkanocy najwcześniej przypada 22 marca, a najpóźniej 25 kwietnia.
Data pozwala również zachować więzi z żydowskim świętem Paschy, upamiętniającym wyjście Izraelitów z Egiptu. Według Biblii, święto zbiegło się w czasie z ukrzyżowaniem i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. Mesjasz został ukrzyżowany tuż po żydowskiej Passze. Powiązanie Wielkanocy z cyklem księżycowym pozwala na zachowanie chronologicznej zależności.
W polskim zwyczaju, po porannej rezurekcji rodzina zasiada do uroczystego śniadania wielkanocnego, które rozpoczyna się składaniem życzeń i dzieleniem się święconką z koszyczka. Na stołach znajdują się jajka, wędliny, wielkanocne baby i mazurki. Stoły zdobione są bukietami z bazi i pierwszych wiosennych kwiatów.
