Dwie kadencje Jensa Stoltenberga na stanowisku sekretarza generalnego NATO już upłynęły, ale Norweg wciąż piastuje swoje stanowisko. Z powodu kilku kryzysów bezpieczeństwa jego urzędowanie kilka razy przedłużano. Teraz stało się tak ponownie.
Był premier Norwegii Jens Stoltenberg stanowisko sekretarza generalnego NATO sprawuje od 2014 r. Wypełnił już na nim dwie czteroletnie kadencje, ale wciąż kieruje bieżącymi pracami Sojuszu.
Kraje członkowskie nie chciały bowiem zmieniać najważniejszego natowskiego urzędnika w czasie tak dużego kryzysu bezpieczeństwa w Europie, jakim były najpierw rosyjskie groźby wobec Ukrainy, a potem faktyczna inwazja Rosji.
Sam Stoltenberg zamierzał w ubiegłym roku swoje urzędowanie jako sekretarz generalny NATO zakończyć i objąć fotel prezesa Banku Norwegii. Z wykształcenia jest bowiem ekonomistą. W obliczu kryzysowej sytuacji zgodził się jednak pozostać dłużej na dotychczasowym stanowisku.
NATO nadal chce Stoltenberga
Dziś (28 czerwca) norweski dziennik „Verdens Gang” poinformował, że 31 państw członkowskich NATO ponownie zatwierdziło przedłużenie urzędowania Stoltenberga. Według dotychczasowych ustaleń jego kadencja powinna wygasnąć 1 października.
Ale się tak nie stanie i Norweg pozostanie szefem Sojuszu co najmniej do lata 2024 r. Formalnie decyzja państw NATO ma być ogłoszona na szczycie w Wilnie 11-12 lipca. Wymaga ona jednak jeszcze zgody samego Stoltenberga. A ten ma się jeszcze wahać.
- Nie ubiegam się o pozostanie na stanowisku. Nie mam nic więcej do dodania – powiedział tylko, gdy zapytało go o to norweskie radio publiczne NRK. Jednym z argumentów, jakimi ma być przekonywany Stoltenberg jest kwestia rozszerzenia NATO o Szwecję.
Inni kandydaci się wykręcają
Norweg jest bowiem bardzo mocno zaangażowany w proces akcesji ostatniego kraju skandynawskiego do Sojuszu, a tymczasem wciąż nie udało się tego dociągnąć do końca, bo opór wciąż stawia Turcja, która nadal nie ratyfikowała protokołu akcesyjnego Szwecji. Nie zrobiły tego również Węgry, ale Budapeszt tłumaczy, że zrobi to, jak tylko zielone światło da Ankara.
Nie ma również – przynajmniej oficjalnie – chętnych do zastąpienia Stoltenberga. Typowani przez media europejscy politycy – np. premier Danii Mette Frederiksen czy minister obrony Wielkiej Brytanii Ben Wallace – zaprzeczają, aby się starali o stanowisko sekretarza generalnego NATO, a jako na najlepszego kandydata wskazują właśnie na Stoltenberga.
Treść została opublikowana w ramach współpracy LRT.lt z EURACTIV.pl.
