Część urlopu wypoczynkowego koniecznie należy wykorzystać raz w roku. Kodeks pracy określa nieprzerwany okres urlopu, którego wykorzystanie jest obowiązkiem obu stron stosunku pracy. Tym samym pracownik ma obowiązek skorzystania z corocznego urlopu wypoczynkowego o określonym czasie trwania, a pracodawca ma zapewnić pracownikowi wykorzystanie tego urlopu.
Jaki jest nieprzerwany czas trwania urlopu wypoczynkowego?
Co najmniej jedna część corocznego urlopu wypoczynkowego nie może być krótsza niż dziesięć dni roboczych lub co najmniej dwanaście dni roboczych, jeżeli pracownik pracuje sześć dni roboczych w tygodniu. Jeżeli liczba dni roboczych w tygodniu jest mniejsza lub inna, część urlopu nie może być krótsza niż dwa tygodnie. Pozostały urlop wypoczynkowy udzielany jest w sposób określony z góry w harmonogramie urlopów rocznych lub na mocy porozumienia stron.
Dlaczego często ścierają się interesy pracodawcy i pracownika?
Pracownik najczęściej chce wybrać urlop w wybranym przez siebie terminie, na przykład w częściach i w dogodnym dla niego czasie, ale pracodawca musi odpowiednio zorganizować pracę, aby urlop pracownika nie osłabiał efektywności firmy.
Jak podkreśla Ieva Piličiauskaitė, kierownik Departamentu Prawa Pracy Państwowej Inspekcji Pracy, w orzecznictwie wyraźnie sformułowano, że pracodawca musi zapewnić pracownikowi coroczny urlop wypoczynkowy za bieżący rok, ale prawo do decydowania o czasie trwania urlopu, jego podziale i innych kwestiach należy jednak do pracownika.
- Pracodawca, po otrzymaniu wniosku pracownika, decyduje, czy udzielić urlopu zgodnie z życzeniem pracownika i w sposób przez niego pożądany. Ponieważ o podziale, czasie trwania i terminach urlopu, który ma zostać przyznany, decyduje pracownik, pracodawca nie może jednostronnie decydować o procedurze udzielania urlopu - musi to nastąpić za zgodą stron – podkreśla specjalistka.
Jak długo można gromadzić urlop wypoczynkowy?
Urlop wypoczynkowy ma na celu przywrócenie pracownikowi zdolności do pracy, dlatego w tym przypadku pracownik ma obowiązek wykorzystać urlop wypoczynkowy, a pracodawca ma obowiązek udzielić go co najmniej raz w roku pracy. Zdaniem Piličiauskaitė, rozumiejąc cel corocznego urlopu, nie powinno być przypadków, gdy pracownik gromadzi i nie korzysta z corocznego urlopu przez kilka lat. Tym samym Kodeks Pracy przewiduje ograniczenia dotyczące czasu trwania gromadzenia urlopu wypoczynkowego.

Jak obliczyć liczbę dni urlopu w określonym okresie?
Liczba dni urlopu, na przykład przez okres trzech lat, może się różnić w zależności od stanowiska, statusu, stażu pracy pracownika w danym miejscu pracy. Na przykład minimalny czas trwania urlopu wynosi 20 dni roboczych, co oznacza, że nie będzie można wykorzystać więcej niż 60 dni roboczych urlopu. Czas trwania urlopu dla nauczycieli wynosi 40 dni roboczych, co oznacza, że stracą oni odpowiednio urlop przekraczający 120 dni roboczych.
Kiedy można anulować urlop wypoczynkowy?
Po trzech latach, gdy pracownik nabył prawo do corocznego urlopu wypoczynkowego, ale z niego nie skorzystał, urlop ten zostaje niejako unieważniony, czyli pracownik traci prawo do jego wykorzystania lub do rekompensaty pieniężnej, określonej w Kodeksie Pracy. Zdarzają się jednak wyjątki. Wyjątkiem jest sytuacja, w której pracownik faktycznie nie miał możliwości wykorzystania urlopu. Należy również zwrócić uwagę na fakt, że termin anulowania urlopu liczony jest na dwa sposoby: w tym przypadku kluczową informacją dla wyciągnięcia wniosków o anulowaniu urlopu jest moment, w którym pracownik nabył prawo do urlopu.
Kiedy i w jakich przypadkach udzielany jest coroczny urlop wypoczynkowy?
Kodeks pracy przewiduje, że w pierwszym roku zatrudnienia pełny urlop wypoczynkowy jest zwykle udzielany po upływie co najmniej połowy liczby dni roboczych w danym roku.
Co zrobić, jeśli pracownik nie mógł skorzystać z urlopu?
Jeżeli pracownik nie mógł skorzystać z urlopu wypoczynkowego z powodu zwolnienia lekarskiego, urlopu rodzicielskiego lub z powodu działań pracodawcy, okres na wykorzystanie urlopu musi zostać przedłużony o czas, w którym pracownik nie był faktycznie w stanie skorzystać z urlopu wypoczynkowego.



