Władze Samorządu Rejonu Wileńskiego nie zgadzają się na usunięcie dwujęzycznych tablic we wsiach Bieliszki i Orzełówka, czego domaga się Państwowa Inspekcja Językowa – informuje agencja BNS.
W maju samorządowa administracja otrzymała od inspektoratu informację, że we wsiach Bieliszki i Orzełówka na terytorium rejonu wileńskiego znajdują się napisy w języku litewskim i polskim.
Według Państwowej Inspekcji Językowej jest to sprzeczne z przepisami ustawy, zgodnie z którą „język urzędowy obowiązuje w przypadku wszystkich pieczęci, stempli, formularzy dokumentów, znaków, pomieszczeń biurowych i innych napisów litewskich firm, instytucji i organizacji, a także w przypadku nazw i opisów litewskich produktów oraz usług”.
Szef Państwowej Inspekcji Językowej Audrius Valotka poinformował BNS, że instytucja otrzymała skargi dotyczące polskich nazw miejscowości. Wskazał, że samorząd jest zaangażowany w prawny nihilizm.
- (...) Całkiem niedawno miał miejsce precedens. Kiedy merem była pani Maria Rekść, otrzymaliśmy skargę, że w Ławaryszkach znajduje się polski napis. Wystosowaliśmy nakaz jego usunięcia, ale Administracja Samorządu Rejonu Wileńskiego poszła do sądu i przegrała wszystkie sprawy, a teraz ponownie odmawia usunięcia znaku w zupełnie identycznej sprawie - powiedział.
- To prawny nihilizm i marnowanie zasobów samorządu, ponieważ postępowanie sądowe kosztuje - zauważył szef Inspektoratu.
Inspektorat poinstruował mera rejonu Roberta Duchiewicza, że napisy w języku polskim powinny zostać usunięte do 1 lipca.
Samorząd złożył skargę do Litewskiej Komisji Sporów Administracyjnych w zeszłym tygodniu.
Według Kęstutisa Butvydasa, doradcy mera, w skardze wskazano, że wsie są zamieszkane w większości przez mniejszość polską, a zatem istnieje potrzeba, by obok napisów w języku państwowym, znalazły się te w języku polskim. Podkreślił, że odpowiednie zapisy w tej kwestii zawiera art. 11 ust. 3 Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych.
Z kolei Volotka twierdzi, że konwencja w tym przypadku nie ma żadnego znaczenia. - Chociaż została ratyfikowana, jej postanowienia nie zostały wcielone do litewskiego ustawodawstwa, a Sąd Najwyższy wyjaśnił już swoje stanowisko – powiedział.
- Według mera, zachowanie tożsamości mniejszości narodowych, ciągłości kultury i narodowego wyrażania siebie, które Sąd Konstytucyjny Republiki Litewskiej również stwierdził w swojej interpretacji, należy interpretować jako prawo mniejszości narodowych do posiadania (...) tradycyjnych nazw miejsc, ulic i innych napisów topograficznych na terytoriach, na których mniejszości narodowe stanowią większość - powiedział Butvydas.
Dodał, że ta kwestia została również przedstawiona w ubiegłym tygodniu Violecie Meiliūnaitė, przewodniczącej Państwowej Komisji Języka Litewskiego, która powiedziała, że przyjrzy się sytuacji i ewentualnie przygotuje zalecenia.
Komisja rozpatrzy sprawę 18 lipca.
Według Butvydasa, w przypadku niekorzystnej decyzji, samorząd rozważy odwołanie się do Okręgowego Sądu Administracyjnego w Wilnie.
