Jeżeli zbliżacie się państwo do trzydziestki lub macie nieco więcej lat, zapewne pamiętacie o radiu, nazywanym odbiornikiem, które kiedyś było prawie w każdym domu, w kuchni, skąd nadawało program radiowy.

Posłuchajcie historii mówionej:

Wileńskie transmisje radiowe zależały od działającego wówczas w tym budynku wileńskiego węzła przewodowej, transmisji radiowej. W dniu 14 stycznia wojska sowieckie zajęły budynek, zniszczyły cały sprzęt, siłą wypędziiły pracowników, zamknęły wejścia, a działające w mieście odbiorniki wyciszyły. Transmisje programów przywrócili dziennikarze kowieńscy ze stacji radiowej Sitkūnai. Zagraniczni dziennikarze, którzy filmowali zajęcie tego budynku, zostali pobici. Sowieccy żołnierze na Litwie świadomie celowali w różne obiekty medialne, próbując ograniczyć przekazywanie informacji mieszkańcom i tworząc własne propagandowe programy radiowe i telewizyjne. Ale ludzie - przede wszystkim pracownicy telewizji, radia, prasy oraz łącznościowcy - zawsze znajdowali alternatywne, zapasowe możliwości transmisji, dlatego obiektywna informacja o wydarzeniach styczniowych była skutecznie przekazywana zarówno mieszkańcom Litwy, jak i odbiorcom z zagranicy.