2 listopada, dzień po Wszystkich Świętych, obchodzimy Dzień Zaduszny. Tradycyjnie jest to dzień modlitwy za dusze zmarłych, w szczególności te, które przebywają w czyśćcu.
Tradycje Zaduszek są powiązane z ludowymi uroczystościami ku czci zmarłych, wywodzącymi się z kolei z wierzeń pogańskich i obrzędów przedchrześcijańskich.
Zaduszki w Kościele Katolickim nie są świętem nakazanym. Nie ma zatem obowiązku uczestniczenia w tym dniu we Mszy św. czy powstrzymywania się od prac niekoniecznych. Tradycyjnie jednak tego dnia katolicy idą do kościoła, odwiedzają groby bliskich, zapalają znicze, wspominają zmarłych członków rodziny i modlą się za dusze w czyśćcu.
Ciekawostką jest to, że już Germanie, Celtowie oraz Słowianie jesienią oddawali hołd zmarłym. Prawdopodobnie dzień 2 listopada został wybrany w związku z obrzędami celtyckimi, ponieważ rok kalendarzowy i obrzędowy rozpoczynał się właśnie w listopadzie.
W świecie chrześcijańskim tradycja Zaduszek sięga jeszcze czasów biblijnych. Już w Starym Testamencie czytamy o zapisywaniu w specjalnych księgach imion osób zmarłych.
Prawdopodobnie Dzień Zaduszny został zapoczątkowany przez św. Odilona, opata benedyktynów w Cluny we Francji. W 998 r. 2 listopada nakazał modlitwy za dusze zmarłych. Zwyczaj stał się powszechny w Europie w XIII w. W Polsce tradycja zaczęła się rozpowszechniać już w XII w., a z końcem XV w. była powszechna w całym kraju.
